ကျားဘညိမ်း

ကျားဘငြိမ်းသည် မြန်မာ့လက်ဝှေ့လောကတွင် အခြေခံအုတ်မြစ်ချပေးခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ရိုးရာလက်ဝှေ့နှင့် ခေတ်ပေါ်လက်ဝှေ့ စနစ်တကျ မပေါ်ပေါက်သေးသော ကာလတွင် ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းကူးပေးခဲ့သည့် အဓိကပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

သူသည် အသက် ၁၃ နှစ်သားအရွယ်တွင် ဘောက်ဆင် စတင်ထိုးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသား ကျောင်းပေါင်းစုံဖလား ကို ဆွတ်ခူးကာ ၎င်း၏အရည်အချင်းကို စတင်ပြသခဲ့သည်။ နည်းပြ ဘီလ်ဖစ်ရှာနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဦးသန်းရင်တို့ထံ၌ နည်းစနစ်များကို မွမ်းမံသင်ယူခဲ့ပြီးနောက်၊ စနစ်တကျရှိသော "သိပ္ပံနည်းကျ" လက်ဝှေ့နည်းပညာ၊ အထူးသဖြင့် အနီးကပ်ထိုးသတ်မှု ပုံစံကြောင့် လူသိများလာခဲ့သည်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းလက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသား ဘန်တန်ဝိတ်တန်း ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းလက်ဝှေ့သမားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုစေခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုနီးပါး ကာလအတွင်း ပြည်တွင်းပြည်ပ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ပွဲပေါင်း ၅၀ ခန့် ထိုးသတ်ခဲ့သည်။

သူ၏ အထင်ရှားဆုံး အောင်မြင်မှုမှာ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယ၏ ထိပ်တန်း ဖယ်သာဝိတ်ချန်ပီယံ ဘီနွိုင်းဘို့စ် ကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအောင်မြင်မှုကြောင့်ပင် ၁၉၅၂ ခုနှစ် နွေရာသီ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲတွင် မြန်မာနိုင်ငံကိုယ်စားပြု လက်ဝှေ့သမားအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။

အသက် ၃၃ နှစ်တွင် လက်ဝှေ့စင်မြင့်ပေါ်မှ အနားယူပြီးနောက်၊ ကျားဘငြိမ်းသည် လက်ဝှေ့လောက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ သြဇာသက်ရောက်မှုမှာ ကစားသမားဘဝ မှတ်တမ်းများထက်ပင် ကျယ်ပြန့်ခဲ့ပါသည် -

• ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ကို ခေတ်မီသော "သိပ္ပံနည်းကျ" စည်းမျဉ်းများဖြင့် စနစ်တကျ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ ရိုးရာလက်ဝှေ့ကို ပိုမိုစနစ်ကျသော အားကစားတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ကူညီခဲ့သည်။
• မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်ကာ လက်ဝှေ့သမားသစ်များကို ရှာဖွေလေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ပြိုင်ပွဲများကို ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။
• မြန်မာ့လက်ဝှေ့ကို နိုင်ငံတကာသို့ သိစေရန် ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့သို့ ပြပွဲများ သွားရောက်ပြသခဲ့သည်။
• ရွှေကျား လက်ဝှေ့ကလပ် ကို တည်ထောင်ကာ လက်ဝှေ့သမား ရာပေါင်းများစွာကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပြီး မျိုးဆက်သစ်များကို ပုံဖော်ပေးရာတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

လက်ဝှေ့ထိုးသတ်ခြင်းနှင့် နည်းပြခြင်းအပြင်၊ သူသည် အားကစားဂျာနယ်လစ်နှင့် စာရေးဆရာတစ်ဦးအဖြစ်လည်း လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး မြန်မာ့အားကစားမီဒီယာနှင့် လက်ဝှေ့ယဉ်ကျေးမှု မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတွင် များစွာအထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

အချုပ်ဆိုရသော် ကျားဘငြိမ်း၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော အမွေအနှစ်မှာ သူ၏ ထိုးသတ်မှုမှတ်တမ်းများသာမက၊ ၂၀ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် မြန်မာ့လက်ဝှေ့လောက၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ လေ့ကျင့်မှုနည်းစနစ်များနှင့် နိုင်ငံတကာအသိအမှတ်ပြုမှုတို့ကို ပုံဖော်ပေးခဲ့သည့် "စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်သူနှင့် ခေတ်မီအောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူ" အဖြစ် တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။