မိုနာကီမူရာ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ

မိုနာကီမူရာသည် ဂျပန်ကစ်ဘောက်ဆင်လောကတွင် မြင်သာထင်ရှားသော လူငယ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများအနက်မှ တစ်ဦးအဖြစ် အလျင်အမြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

K-1 နှင့် Krush စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရင်း သူမသည် မြန်ဆန်သော ဘေးကန်ချက်များ၊ ခုန်ဆွနေသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် တားဆီး၍မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ရှေ့ကန် အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားမှုတို့အပေါ် အခြေခံထားသော ကစားဟန်ဖြင့် အွန်လိုင်းတွင် သူမ၏ နာမည်ကြီးမှု ရရှိခဲ့သည်။ Street Fighter ဂိမ်းမှ နာမည်ကျော် ဇာတ်ကောင် ချွန်းလီ (Chun Li) နှင့် အသွင်အပြင်တူညီမှုက ပြိုင်ဘက်များ သူမအနားသို့ လုံးဝကပ်၍မရခြင်းကို စုပေါင်းပြသထားသော ဗီဒီယိုအတိုများနှင့်အတူ ဆိုရှယ်မီဒီယာတစ်ခွင်တွင် သူမ၏ နာမည်ကြီးမှုကို ပိုမိုပြန့်နှံ့စေခဲ့သည်။

လက်သီးတွဲလုံးများ သို့မဟုတ် အောက်ပိုင်းကန်ချက်အပြန်အလှန် ပေးခြင်းများကို အဓိကအားထားမည့်အစား သူမသည် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် အမြဲတမ်း ခုန်ဆွခုန်ဆွနေပြီး အခြားခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ဘေးကန်ချက်များကို မြန်ဆန်မှု၊ တသမတ်ကျမှု၊ တိကျမှုတို့ဖြင့် ကန်ထုတ်တတ်သော ကိုယ်နေဟန်ထားကို မကြာခဏ အသုံးပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်များသည် ထိုကန်ချက်များကို အထိမခံဘဲ အနီးကပ်ဝင်ရန် ခက်ခဲကြသည်။

သူမသည် အသက်လေးနှစ်အရွယ်တွင် ကရာတေးကို စတင်ကစားခဲ့ပြီး မူလတန်းကျောင်းအရွယ်တွင် ဘောက်ဆင်သို့ ကူးပြောင်းခဲ့သည်။ ထိုကရာတေး၏ ကန်ချက်စွမ်းရည်နှင့် ဘောက်ဆင်အခြေခံတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော နှစ်ထပ်ကွမ်းအခြေခံသည် သူမ၏ လက်ရှိကစားဟန် ပေါ်ထွက်လာရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်တစ်ခု၏ ထိရောက်မှုသည် ၎င်းကို တည်ဆောက်ထားသည့် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ်တွင် အမြဲမူတည်နေသည်။ လက်ဝှေ့ စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကီမူရာကို မည်သို့ချဉ်းကပ်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာဖြစ်လာသည်။ ထိုသို့သိရှိနိုင်ရန် သူမ လက်ရှိယှဉ်ပြိုင်နေသော စည်းမျဉ်းများကို ဦးစွာနားလည်ရန် လိုအပ်သည်။

သူမယှဉ်ပြိုင်သည့် K-1 ပတ်ဝန်းကျင်

ခေတ်ပေါ် ကစ်ဘောက်ဆင်တွင် စည်းမျဉ်းအမျိုးမျိုး ရှိနေသော်လည်း K-1 သည် ဤအားကစားတွင် အထင်ရှားဆုံး ပြိုင်ပွဲပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

K-1 ကို အလဲထိုးခြင်းကို အဓိကထားသော ပြင်းထန်သည့် ကစ်ဘောက်ဆင်စည်းမျဉ်းတစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အလဲထိုးခြင်း သက်သက်မဟုတ်ပေ။ ပွဲများကို အချီလိုက် အကဲဖြတ်ဆဲဖြစ်ပြီး နည်းစနစ်ပိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်မှုသည် အနိုင်အရှုံးဆုံးဖြတ်ရာ အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

K-1 သည် လက်သီးထိုးခြင်း၊ ခြေကန်ခြင်း၊ ဒူးတိုက်ခြင်းတို့ကို ခွင့်ပြုထားသည်။ တိုက်ခိုက်သူများသည် ချုပ်နိုင်သော်လည်း ဒူးတိုက်ချက် ချက်ချင်းပါလာမှသာလျှင် ခွင့်ပြုသည်။ ထိတွေ့ပြီး ပထမဆုံးအချိန်အတွင်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုမရှိသည့် မည်သည့်ဖက်တွယ်မှုကိုမဆို ဒိုင်လူကြီးများက ခွဲထုတ်မည်ဖြစ်သည်။ တံတောင်ရိုက်ခြင်း၊ ပစ်ပေါက်ခြင်း၊ လှဲချခြင်း၊ နပန်းလုံးခြင်းတို့ကို လုံးဝတားမြစ်ထားသည်။

ထိုကန့်သတ်ချက်များက အကွာအဝေးထိန်းသိမ်းခြင်းကို အလွန်အရေးပါစေသည်။ နေရာလွတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အကွာအဝေးကို ပြန်လည်သတ်မှတ်နိုင်သော ခြေကန်သူတစ်ဦးသည် စည်းမျဉ်းကိုယ်တိုင်၏ ကာကွယ်ပေးမှုကို ရရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသစ်ပြန်စတင်ခြင်းတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကို ကန်နိုင်သော အကွာအဝေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့် ကီမူရာ၏ ကစားဟန်သည် K-1 တွင် အလွန်ထိရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြိုင်ဘက်များကို အင်အားသုံး ရှေ့တက်တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူမသည် ရှေ့သို့တိုးလာခြင်းကို ခက်ခဲအောင်လုပ်ခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူသည်။ ဘေးကန်ချက်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာမှုများကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားသလို အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို နှောင့်ယှက်ပြီး အနေအထားကို နောက်ဆုတ်စေသည်။ ခန့်မှန်းရလွယ်ကူစွာ တိုးဝင်လာသော ပြိုင်ဘက်များသည် ထိုကန်ချက်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အမိခံရပြီး အချုပ်အသိုင်းဖက်တွယ်မိသည့်အခါ ဒိုင်လူကြီးက ခွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ကီမူရာသည် အကွာအဝေးကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။

လက်အိတ်တပ်ဆင်ထားခြင်းက တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံးကို အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်မှုများအား ခံနိုင်ရည်ရှိစေပြီး ဗလာလက်သီးကဲ့သို့ ချက်ချင်းထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုမရှိဘဲ အသစ်ပြန်စတင်နိုင်စေသောကြောင့် အကွာအဝေးထိန်းသိမ်းရေး ပြိုင်ဆိုင်မှု၏ ကြာချိန်ကို ပိုမိုရှည်ကြာစေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် မြန်ဆန်မှု၊ အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားမှု၊ နည်းစနစ်ပိုင်း အမှတ်စုပေါင်းစပ်မှုတို့အပေါ် တည်ဆောက်ထားသော ပိုမိုရှင်းလင်းစွာထိုးသတ်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လက်ဝှေ့က ထိုးသတ်ပုံကို မည်သို့ပြောင်းလဲစေသနည်း

ရိုးရာလက်ဝှေ့တွင် ခွင့်ပြုထားသော နည်းစနစ်များကိုသာမက တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ တွန်းအားပေးမှုများကိုပါ ပြောင်းလဲစေသည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ခေါင်းတိုက်ချက်များသည် ထိသည်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့က အနီးကပ် အနေအထား နေရာယူမှုများကို ပြောင်းလဲစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းတိုက်ခံရနိုင်သည်ကို သိသော တိုက်ခိုက်သူများသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ခေါင်းထားသိုမှု၊ ဝင်ရောက်မှုများနှင့် ကိုယ်နေဟန်ထားများကို ပြောင်းလဲချိန်ညှိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ K-1 တွင် အလုပ်ဖြစ်သော ရှေ့သို့တိုးဝင်မှုသည် တစ်ဖက်လူက ကြိုသိနေပါက မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်တစ်ခု လက်ဝှေ့တွင် ဖြစ်လာသည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဒိုင်လူကြီးများသည် ဒူးတိုက်ခြင်း၊ လက်သီးတိုများ၊ ကိုယ်နေဟန်ထား ယှဉ်ပြိုင်မှုများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဟန်ချက်ပျက်စေခြင်းများ ပါဝင်သည့် အနီးကပ် အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်မှုများကို ခွင့်ပြုထားသည်။ တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦး ဖက်တွယ်ထားမှုကို K-1 က အသစ်ပြန်စတင်ရမည့် အချိန်ဟု သတ်မှတ်သော်လည်း လက်ဝှေ့ကမူ ၎င်းကို ကိုယ်ပိုင်ဗျူဟာနှင့် ရေရှည်ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ပါဝင်သည့် တိုက်ပွဲ၏ အဆင့်တစ်ခုအနေဖြင့် သတ်မှတ်သည်။

တတိယအချက်အနေဖြင့် လက်ဗလာဖြင့် ထိုးသတ်ခြင်းသည် အလယ်အလတ် အကွာအဝေးတွင် အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ အကျိုးအမြတ် တွက်ချက်မှုကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ကွဲခြင်း၊ မျက်နှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုများနှင့် လက် ထိခိုက်မှုများသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ စုပုံလာတတ်သောကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ခြင်းက အနီးကပ်နပန်းလုံးတိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ပိုမိုအန္တရာယ်များလာသည်။ ဖိအားပေးခြင်းသည် အလဲထိုးမှုများကို အမြန်ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် တန်ဖိုးရှိလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ မတ်တပ်ရပ်၍ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် အနီးကပ် အင်အားချည့်နဲ့အောင်ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုမိုဘေးကင်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် တံတောင်များကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

ရိုးရာလက်ဝှေ့တွင် အမှတ်ပေးစနစ်လည်း ကွာခြားသည်။ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မြင်သာသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများရစေခြင်းနှင့် ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် အသာစီးယူထားနိုင်ခြင်းတို့သည် အမှတ်စုဆောင်းခြင်းထက် ပို၍အလေးသာသည်။ K-1 တွင် အချီများအလျှောက် ပုံမှန်အနိုင်ရစေသော ဘေးကန်ချက်များသည် ပြိုင်ဘက်မှ ၎င်းတို့ကိုခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်နေပါက လက်ဝှေ့တွင် အမှတ်ရနိုင်ခြေ တန်ဖိုးလျော့နည်းသွားနိုင်သည်။

လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးသည် မိုနာကီမူရာကို မည်သို့ရင်ဆိုင်မည်နည်း

ကီမူရာကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကစားဟန်ဖြင့် ခံတိုက်၍အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမအား ဘေးကန်ချက် အကွာအဝေးတွင် ရင်ဆိုင်ပြီး သူမထက် အချိန်ကိုက်ပိုသာရန် သို့မဟုတ် ကန်ချက်ပိုသာရန် ကြိုးစားခြင်းသည် သူမ အကျွမ်းကျင်ဆုံးနေရာတွင် သွားရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ဝှေ့တွင် ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်တတ်သော ကစားသမားတစ်ဦးအား တိုက်ပွဲကို အခြားအနေအထားတစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် နည်းလမ်းများကို ပေးစွမ်းထားသည်။

ဘေးကန်ချက်ကို ရင်ဆိုင်၍ အကွာအဝေးကျဉ်းအောင် ဝင်ရောက်ခြင်း

ပထမဆုံးပန်းတိုင်မှာ ဝင်ရောက်လာစဉ်အတွင်း ဘေးကန်ချက်များကို အထိမခံဘဲ အကွာအဝေးကို ကျဉ်းအောင်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကီမူရာ၏ ကန်ချက် အလုပ်ဖြစ်ရခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်များသည် ခန့်မှန်းရလွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းတည့်တည့်များအတိုင်း ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ တည့်တည့်ဝင်လာမည့်အစား ဗဟိုမျဉ်းမှ သွေဖည်လှုပ်ရှားသော ထောင့်ချိုးခြေလှမ်းများသည် သူမပစ်မှတ်ထားနိုင်မှုကို လျော့ကျစေပြီး လှုပ်ရှားနေစဉ်တစ်ဝက်၌ သူမ၏ ခြေကန်ရန် ရွယ်ထားခြင်းကို ပြောင်းလဲချိန်ညှိစေရန် ဖိအားပေးနိုင်သောကြောင့် အင်အားနှင့် တိကျမှု နှစ်ခုစလုံးကို ထိခိုက်စေသည်။

အချိန်ကိုက် နင်းကန်ချက်များသည်လည်း ဤနေရာတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်များအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ရှေ့ထွက်ခြေထောက်ကို အဟန့်အတားဖြစ်စေရန်နှင့် ကန်ချက်များအတွက် သူမအသုံးပြုသော စည်းချက်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ပိတ်ဆို့သည့် ယန္တရားများအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

နဂိုအနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်ကို အခွင့်အရေးယူခြင်း

ဘေးကန်ချက်ပြုသည့်အခါ ယင်းကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သော အချိန်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ ခြေထောက်တစ်ချက်ကန်၍ ဆန့်ထွက်သွားသည့်အခါတိုင်း နဂိုအနေအထားသို့ ပြန်သွားချိန်တွင် ကန်လိုက်သောခြေထောက်ကို နောက်သို့ပြန်ရုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြန်မသတ်မှတ်မီ ထောက်ထားသောခြေထောက်ဆီသို့ ကိုယ်အလေးချိန် ကူးပြောင်းသွားသည်။ ထိုစည်းချက်ကို ဖတ်နိုင်သော လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးသည် ကြာရှည်စွာ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်နေစရာမလိုဘဲ ဟန်ချက်ကို ပျက်ပြားစေရန်အတွက် ထောက်ထားသောခြေထောက်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ခြေထောက်ပြန်ရုပ်ချိန်နှင့် အချိန်ကိုက်၍ အောက်ပိုင်းကန်ချက်များကို ထည့်နိုင်သည်။ အချီပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ ထိုသို့နှောင့်ယှက်ခံရမှုများသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် ကန်ချက်ကို အပြည့်အဝဆန့်ထုတ်လိုစိတ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျဆင်းစေသည်။

ပုတ်ထုတ်ခြင်းများနှင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်းများ

လက်ဝှေ့တွင် ပုတ်ထုတ်ခြင်းနှင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်းများသည် ကီမူရာကဲ့သို့ ကန်တတ်သူတစ်ဦးမှ ခံစစ်သက်သက်မဟုတ်တော့ဘဲ အနီးကပ်ဝင်ရောက်နိုင်သော နည်းလမ်းများဖြစ်လာသည်။ သူမ၏ ဘေးကန်ချက်ကို အထူးသဖြင့် ပင့်တံတောင်ဖြင့် ထိမိစွာ ပုတ်ထုတ်ခြင်းသည် သူမအနေဖြင့် ကိုယ်နေဟန်ထား ပြန်မပြင်နိုင်မီ နဂိုကိုယ်နေဟန်ထားသို့ ပြန်ရုပ်ချိန်အတွင်း ပြိုင်ဘက်အဖို့ အနီးကပ်ဝင်ရောက်နိုင်သော ရှေ့သို့တိုးရန် အချိန်အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ လက်ဝှေ့သည် ပူးကပ်နေခြင်းမှ မြန်ဆန်စွာ ခွဲထုတ်ခြင်းကို မလုပ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ နှောင့်ယှက်မှု အချိန်တိုလေးသည် အချုပ်အသိုင်းအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ဒူးတိုက်ခြင်း၊ တံတောင်တိုက်ခြင်းနှင့် ခေါင်းတိုက်ခြင်းများ ချက်ချင်းလိုက်ပါလာနိုင်သည်။

ဖမ်းဆုပ်ခြင်းများက ၎င်းကို ပို၍ဆိုးရွားစေသည်။ သူမခြေကန်လိုက်စဉ် ခြေထောက်ကို ဖမ်းချုပ်နိုင်ခြင်းက ထိုအချိန်မှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်ခြင်းနှင့် နဂိုအနေအထားပြန်သွားခြင်းအပေါ် မှီခိုသော သူမ၏ခြေကန်ဟန်ကို လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားစေပြီး အကွာအဝေးထိန်းချုပ်ခြင်းထက် ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းကို ဦးစားပေးရမည့် အားနည်းသော ကိုယ်နေဟန်ထားဖြစ်လာစေရန် ဖိအားပေးသည်။

လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည်လည်း ကန်ချက်များကို ဖမ်းဆုပ်ခြင်း၏ အသုံးဝင်မှုကို တိုးစေသည်။ လက်အိတ်များမရှိ၍ လက်ချောင်းအဆုပ်အကိုင် ထိတွေ့ထိန်းချုပ်မှု ပိုမိုရရှိစေပြီး အခုအခံနည်းပါးသောကြောင့် အချိန်ကိုက်မှန်ကန်ပါက အောင်မြင်သော ဖမ်းဆုပ်မှုများကို ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းအောက်ရှိ အဓိကကွာခြားချက်မှာ ပုတ်ထုတ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဖြစ်စေ ကန်ချက်မှ ခံစစ်သက်သက်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုစည်းချက်ကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးအဖြစ်သို့ အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး ထိုနေရာသည် K-1 စတိုင် ကစ်ဘောက်ဆင်သမားများအဖို့ ၎င်းတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အားသာချက်များ ဆုံးရှုံးရသည့် အဆင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ခံစစ်ကို အချုပ်အသိုင်း ဖိအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း

အနီးကပ်ဝင်ရောက်နိုင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အချုပ်အသိုင်းလုပ်ခြင်းသည် ခွဲမပစ်မီ အချိန်တိုလေးတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ဆက်တိုက်သုံးနိုင်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒူးတိုက်ခြင်း၊ နံရိုးနှင့် နံဘေးများကို ဝိုက်လက်သီးထိုးခြင်းနှင့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြောင်းလဲကစားခြင်းတို့သည် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် မတူသည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို စုပုံလာစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒုတိယဦးစားပေး ပစ်မှတ်မဟုတ်ဘဲ ပွဲတစ်လျှောက်လုံး အစဉ်တစိုက် ဦးစားပေးရမည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်သင့်သည်။ ကီမူရာကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများပြားသော ခြေကန်သမားတစ်ဦး၏ ကစားဟန်သည် ခန္ဓာကိုယ် လတ်ဆတ်တက်ကြွမှုအပေါ်တွင် မှီခိုရသည်။ ခြေကွက်၊ ခြေကန်ရန်ရွယ်ထားမှု၊ တင်ပါးမှတစ်ဆင့် အားထည့်ကန်ထုတ်မှု အားလုံးတို့သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရသေးသော ခြေထောက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းတို့ကို လိုအပ်သည်။

နံရိုးများ၊ အထူးသဖြင့် အောက်ဆုံးနံရိုးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မတ်တပ်ရပ်နေစဉ် ပေါင်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် နပန်းလုံးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့က သူမ၏အားထုတ်နိုင်စွမ်းကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားစေမည်ဖြစ်သည်။ ပွဲတစ်ပွဲလုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒူးတိုက်ချက် အချက်သုံးဆယ်ခန့် ထိမိစွာဝင်သွားခြင်းသည် ထင်ရှားသည့်အကွက်အဖြစ် အမှတ်ပေးခံရမည်မဟုတ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းအချီများတွင် ကီမူရာ၏ ကန်ချက်များကို ပုံစံပြောင်းသွားစေလိမ့်မည်။ တတိယအချီရှိ သူမ၏ ကန်ချက်များသည် ပထမအချီမှ ကန်ချက်များနှင့် တူတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းတိုက်ခြင်းကို သတိပြုရမှုက ဤအခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ ခေါင်းတိုက်ချက်များကို မကြာခဏ အသုံးမပြုလျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို တရားဝင်ခွင့်ပြုထားခြင်းသည် မည်သည့်အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုအဆင့်တွင်မဆို သူမ၏ ခေါင်းထားသိုပုံကို ပြောင်းလဲချိန်ညှိနေရန် ကီမူရာအား ဖိအားပေးသည်။ K-1 တွင် ထိုသို့မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် K-1 ကစ်ဘောက်ဆင်သမားများသည် ယင်းကို ကာကွယ်ရန် လေ့ကျင့်ထားခြင်းမရှိပေ။ လက်ဝှေ့၏ နပန်းအကွာအဝေးတွင် လိုအပ်သော ကိုယ်နေဟန်ထား ချိန်ညှိမှုများနှင့် ရင်းနှီးခြင်းမရှိခြင်းကြောင့် တုံ့ဆိုင်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အနီးကပ်အခြေအနေတွင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းက ရှောင်လွှဲနိုင်သော ဒူးတိုက်ချက်များကို အထိခံရစေသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ရမ်းသမ်းဖိအားပေးခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်ဆဲဖြစ်မည်

ဤအရာတစ်ခုမှသည် သေချာပေါက် အောင်မြင်မည့် ပုံစံကြမ်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ရှေ့သို့ သတိလက်လွတ် တိုးဝင်လာသူတစ်ဦးသည် ဝင်လာစဉ်မှာပင် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကီမူရာ၏ အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်တိကျသောကြောင့် ခန့်မှန်းရလွယ်ကူသည့် ဖိအားပေးမှုတို့သည် အကွာအဝေးကို မကျဉ်းစေဘဲ သူမအတွက် ပိုမိုရှင်းလင်းသော တိုက်ခိုက်ခွင့်များကိုသာ ပေးစွမ်းသည်။ သူမ၏ ခြေကန်သည့် အကွာအဝေးထဲသို့ ပြိုင်ဘက်မှ ဖောက်ထွက်လာပါက သူမသည်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်သီးများနှင့် တံတောင်များကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုလိမ့်မည်။

ချဉ်းကပ်ပုံသည် စည်းကမ်းရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထောင့်ချိုးဝင်ခြင်း၊ ချိန်ဆခြင်း၊ ရှေ့သို့တိုးရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း တစ်ကြိမ်ဝင်တိုင်း ဘေးကန်ချက် တစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက်ခန့် အထိခံရဲခြင်း၊ ခံနိုင်ခြင်းတို့ လိုအပ်သည်။ လက်ဝှေ့ရှိအခြေအနေများအောက်တွင် ကန်ချက်များကို အထိခံခြင်းဖြင့် အချုပ်အသိုင်း အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိကာ အင်အားချည့်နဲ့စေသော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက အထိခိုက်ခံရန် ပြိုင်ဘက်များသည် ပို၍ဆန္ဒရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျသော ရလဒ်မှာ မည်သည့်တိုက်ခိုက်သူက ၎င်းတို့နှစ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးနိုင်မည်လဲ ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်သော တိုက်ပွဲဖြစ်လာသည်။ ကီမူရာအဖို့ နေရာလွတ်များနှင့် ပုံမှန် နေရာပြန်လည်ယူခြင်းများကို လိုအပ်သည်။ လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးအဖို့ အစဉ်တစိုက် နီးကပ်ထားနိုင်ခြင်းနှင့် သူမ၏ အစောပိုင်းအချီများတွင် အသာစီးယူနိုင်ရန် လုံလောက်သော ဝင်ရောက်နိုင်မှုများကို လိုအပ်သည်။ လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းအနေဖြင့် ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်သူအဖို့ လိုအပ်သော လက်နက်ကိရိယာများအားလုံးကို ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ခေါင်းတိုက်ခြင်း၊ ကြာရှည်သော အချုပ်အသိုင်းနှင့် ဗလာလက်သီးဖြင့် အနီးကပ် ထိခိုက်စေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

မိုနာကီမူရာ အတွက် သူမ၏ ကစားဟန်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း လက်ဝှေ့အတွက် ဘာတွေ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်မလဲ

ကီမူရာအဖို့ လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သူမ၏ ခြေကန်သည့်စတိုင်ကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူမသည် မကြာခဏ အသစ်ပြန်မစတင်သော ထိုးသတ်ပွဲပုံစံနှင့် ကိုက်ညီရန် ပြုပြင်တည်ဆောက်ဖို့သာ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

အကြီးမားဆုံး ကွာဟချက်မှာ အချုပ်အသိုင်းဆိုင်ရာ ခံစစ်ဖြစ်သည်။ ကီမူရာအနေဖြင့် ဝင်ရောက်လာသော ကိုယ်နေဟန်ထား ထိန်းချုပ်မှုကို တွန်းလှန်ရန် ပိုမိုသန်မာသော ကိုယ်အနေအထား၊ အားနည်းသော အနေအထားသို့ ဆွဲခေါ်ခံရခြင်းကို ခုခံရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လည်ပင်းကြွက်သားအင်အားနှင့် ချက်ချင်း ခွဲထွက်၍မရနိုင်ချိန်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော အကွာအဝေးမှ လက်သီးတိုများဖြင့် ထိုးနိုင်စွမ်းတို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ကန်ပြီးနောက် သူမ၏ ဝင်ရောက်မှုနှင့် ထွက်ခွာမှုများကို ပြန်လည်ချိန်ညှိရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးသည် ကန်ချက်ကိုခံလိုက်ပြီး သူမ ခြေထောက်ပြန်မရုပ်မီ အနီးကပ်ဝင်လာပါက ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖက်တွယ်မှုသည် ကွဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရမည့် အဆင့်တစ်ခုဖြစ်လာပြီး ထိတွေ့မှုတိုင်းပြီးနောက် ပိုမိုသွက်လက်သော ခွဲထွက်သည့် ခြေကွက်များကို လိုအပ်စေသည်။

ခေါင်းတိုက်ခြင်းအတွက် ချိန်ညှိမှုအတွက် တိကျပြီး နည်းစနစ်ကျရန် လိုအပ်သည်။ သူမအနေဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ခေါင်းထားသိုပုံကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ လက်အိတ်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်သော ပြိုင်ပွဲများတွင်သာ သီးသန့်လေ့ကျင့်ထားသော ကစ်ဘောက်ဆင်သမားများသည် ခေါင်းကို တရားဝင်လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခွင့်ရှိချိန်တွင် အန္တရာယ်များလာသော ခေါင်းနှင့်လက် အနေအထားများ၌ နေလေ့ရှိကြသည်။

ဗလာလက်သီးအတွက်လည်း နောက်ထပ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လိုအပ်သည်။ လက်အိတ်များသည် တိုက်ခိုက်သူများအား အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် လက်အခုအခံအကာအကွယ်များအပေါ် မှီခိုနိုင်စေသည်။ လက်အိတ်များမရှိပါက ကွဲခြင်းနှင့် လက်ထိခိုက်မှုများဖြင့် ထိုအကျင့်များကြောင့် ဒဏ်ခံရနိုင်သည်ဖြစ်ပြီး ကီမူရာကို ပိုမိုချိန်သားကိုက်စေရန်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခြေကန်သည့် အကွာအဝေးသည် အစစ်အမှန် အားသာချက်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဘယ်ခင်းအနေအထားမှ မြန်ဆန်ပြီး ကရာတေးအခြေခံသော ဘေးကန်ချက်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လေ့ကျင့်ထားသော လက်ဝှေ့သမား အလွန်နည်းပါးသည်။ ပြိုင်ဘက်မှ အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားမှုကို မချိန်ညှိနိုင်ခင် အစောပိုင်းတွင် ထိုမရင်းနှီးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သည်။ ပြိုင်ဘက်မှ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးလာသည့်တိုင် သူမအနေဖြင့် အသာစီးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ သူမ၏ အချုပ်အသိုင်းလုပ်ခြင်းကို မည်မျှအထိ ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်ထားသနည်း ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းမှာ သူမ၏ ကစားဟန်ကို စွန့်လွှတ်ရန် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူမ လက်ရှိအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်စရာမလိုခဲ့သော အကွာအဝေးအတွင်းသို့ သူမ၏ စတိုင်ကို ချဲ့ထွင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲသောအခါ တိုက်ပွဲလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်

မိုနာကီမူရာနှင့် လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးတို့ကြား တွေးဆကြည့်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုတွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အချက်မှာ တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးက အခြားတစ်ဦးထက် ယေဘုယျအားဖြင့် “ပိုကောင်းသည်” ဟူသောအချက် မဟုတ်ပေ။ တိုက်ခိုက်ရေး အားကစားများသည် သီးခြားကင်းကွာ၍ တည်ရှိနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ စည်းမျဉ်းများသည် မည်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုက ထိရောက်လာသည်၊ မည်သည့် စွန့်စားမှုက လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိလာသည်နှင့် တိုက်ခိုက်သူများအဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာ လေ့ကျင့်ယှဉ်ပြိုင်မှုများမှတစ်ဆင့် မည်သည့် ဗျူဟာမြောက် အလေ့အကျင့်များကို ပျိုးထောင်လာကြသည် ဆိုသည်ကို ပုံဖော်ပေးသည်။

K-1 သည် အကွာအဝေး ထိန်းချုပ်မှု၊ ရှင်းလင်းစွာ နည်းစနစ်ပိုင်း အမှတ်ယူမှု၊ လျင်မြန်စွာ အသစ်ပြန်လည်စတင်မှုများနှင့် အချိန်ကြာမြင့်သော ချုပ်ကိုင်မှုများတွင် ပိတ်မိမနေဘဲ ဝင်ရောက်လာမှုများကို အပြစ်ပေးနိုင်စွမ်းတို့ကို အကျိုးခံစားခွင့် ပေးသည်။ ထိုပတ်ဝန်းကျင်သည် ကီမူရာကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦး၏ အားသာချက်များကို ပိုမိုပီပြင်လာစေသည်။

လက်ဝှေ့သည် ထိုဖွဲ့စည်းပုံများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နပန်းလုံးခြင်း၊ ခေါင်းတိုက်ခြင်း၊ တံတောင်တိုက်ခြင်း၊ ဗလာလက်သီးဖြင့် ထိုးသတ်ခြင်းနှင့် နည်းစနစ်ပိုင်း အမှတ်စုပေါင်းခြင်း၏ အရေးပါမှု လျော့ကျသွားခြင်း အားလုံးသည် ဖိအားပေးနိုင်ခြင်း၊ အင်အားချည့်နဲ့စေခြင်းနှင့် အနီးကပ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းတို့ဆီသို့ တန်ဖိုးကို ရွှေ့ပြောင်းသွားစေသည်။ ထိတွေ့မှုဖြစ်ရန် ထပ်တလဲလဲ ဖိအားပေးနိုင်ပြီး အသစ်ပြန်လည်စတင်ခြင်းများကို တားဆီးနိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးသည် ပွဲ၏ အနေအထားပုံစံတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ယင်းက ကီမူရာ၏ ကစားဟန်သည် လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ရုတ်တရက် အလုပ်မဖြစ်ပါဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်သလို လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးက သူမကို အလိုအလျောက် အနိုင်ယူသွားမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အပြိုင်အဆိုင်လုရသော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးက လွတ်လပ်သော နေရာလွတ်နှင့် စည်းချက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေပြီး အခြားတစ်ဦးက နေရာလွတ်ကို ကျဉ်းမြောင်းစေကာ ပွဲကို အဆက်မပြတ် အင်အားချည့်နဲ့စေသည့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းတစ်ခုအောက်တွင် လွှမ်းမိုးနိုင်သော တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးသည် အခြားစည်းမျဉ်းတစ်ခုအောက်တွင် လုံးဝကွဲပြားသော ဗျူဟာမြောက် ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ ယင်းမှာ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်က တူညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် အကျိုးခံစားခွင့် မပေးတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

၁။ မိုနာကီမူရာ၏ ကစားဟန်သည် လက်ဝှေ့တွင် ဘာကြောင့် ကွဲပြားသော စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမလဲ
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ဝှေ့သည် K-1 ကဲ့သို့ ချုပ်သိုင်းခြင်းကို လျင်မြန်စွာ ခွဲထုတ်ခြင်းမျိုး မလုပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်များသည် အကွာအဝေးကို ကျဉ်းအောင် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွဲသည် ခြေကန်သည့် အကွာအဝေးသို့ ပြန်သွားမည့်အစား အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်ရှိနေနိုင်သည်။

၂။ လက်ဝှေ့တွင် ဘေးကန်ချက်များကို အားထားရန် ပိုခက်ခဲပါသလား
ဖမ်းဆုပ်ခံရသော သို့မဟုတ် ပုတ်ထုတ်ခံရသော ကန်ချက်တစ်ခုသည် အချုပ်အသိုင်းဖိအားပေးခြင်း၊ ဒူးတိုက်ခြင်း၊ တံတောင်ရိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းတိုက်ခြင်းများအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ K-1 တွင် ထိုအန္တရာယ် မကြီးထွားလာမီ ဒိုင်လူကြီးများက တိုက်ခိုက်နေသူများကို မကြာခဏ ခွဲထုတ်လေ့ရှိသည်။

၃။ လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ရမ်းသမ်း ဖိအားပေးခြင်းက ကီမူရာကို အနိုင်ယူနိုင်ပါသလား
မရနိုင်ပါ။ ရှေ့သို့ တည့်တည့်တိုးဝင်ခြင်းသည် သူမ၏ အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဘေးစောင်းကန်ချက်များဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အထိခံရဆဲဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ဖိအားပေးမှုသည် ထောင့်ချိုးဝင်ရောက်ခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဝင်ရောက်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

၄။ ကီမူရာ၏ ကစားကွက်တွင် မည်သည့်အပိုင်းက အကြီးမားဆုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လိုအပ်မလဲ
အချုပ်အသိုင်းခံစစ် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ရှိစည်းမျဉ်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်သော အနီးကပ်ထိုးသတ်မှုဖြစ်ပေါ်ရန် ရှားပါးသော်လည်း လက်ဝှေ့တွင်မူ အနီးကပ်ဖိအားပေးခြင်းကို တိုက်ပွဲ၏ အဓိကအဆင့်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။

၅။ စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက လက်ဝှေ့သမားကို အလိုအလျောက် အသာစီးရစေပါသလား
အလိုအလျောက် မဟုတ်ပါ။ စည်းမျဉ်းများသည် မည်သည့်ကျွမ်းကျင်မှုများက ထိရောက်လာသည်ဆိုသည်ကို ပြောင်းလဲစေသော်လည်း ကီမူရာ၏ ခြေကန်သည့် အကွာအဝေးနှင့် အချိန်ကိုက်လှုပ်ရှားနိုင်မှုသည် ပြိုင်ဘက်အများစုအတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖန်တီးပေးနေဆဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။