အကောင်းဆုံးသော လက်ဝှေ့ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက် ဗဟို

တာကူယာ တာကာမိုရီ – လက်ဝှေ့ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော ဂျပန်နိုင်ငံသားရှေ့ဆောင်လမ်းပြ – အစအဆုံး

တာကူယာ တာကာမိုရီ – လက်ဝှေ့ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော ဂျပန်နိုင်ငံသားရှေ့ဆောင်လမ်းပြ – အစအဆုံး

မြန်မာ့ရှေးဟောင်း ဗလာလက်သီးကိုယ်ခံပညာရပ် အပေါ်ထားရှိသည့် လူတစ်ယောက်၏ အချစ်၊ စိတ်ပြင်းပြမှုနှင့် တစ်သက်တာမြှုပ်နှံမှု မှတ်တမ်း

မြန်မာနှင့်ဂျပန် လက်ဝှေ့ချစ်ကြည်ရေးပြိုင်ပွဲများ (၂၀၀၄ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၇ ခုနှစ်အထိ) စီစဉ်သူနှင့် (၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင်) ပုဂံ လက်ဝှေ့နံရံဆေးရေးပန်းချီများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သူ တာကူယာ တာကာမိုရီ ၏ မူရင်းထွက်ဆိုချက်များ အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

မြန်မာနိုင်ငံနှင့် သံယောဇဉ်ဖြစ်တည်ခြင်း

ကမ္ဘာ့ပြပွဲတစ်ခုမှ ကလေးတစ်ဦး၏ ကတိ

၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်၏ ပူပြင်းသော နွေရာသီတွင်၊ ဟိုဂိုခရိုင်မှ အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ဦးသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ လူသန်းပေါင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး ကမ္ဘာ့ပြပွဲ (World Exposition) ဖြစ်သည့် အိုဆာကာမြို့ရှိ Expo ’70 တွင် သူ၏မိသားစုနှင့်အတူ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ပြခန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ ဝင်ရောက်၍မရနိုင်လောက်အောင် လူများပြည့်ကျပ်နေခဲ့သည်။ သွားစရာနေရာ ရှာဖွေရင်း၊ ထိုမိသားစုသည် ဧည့်သည်လုံးဝနီးပါးမရှိသော ပြခန်းငယ်တစ်ခုကို တွေ့သည်အထိ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အတွင်းသို့ဝင်ကာ အနည်းငယ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အပြင်သို့ထွက်လာစဉ် ထိုကောင်လေးသည် ဆိုင်းဘုတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဆိုင်းဘုတ်တွင် ‘ဘားမား ပြခန်း’ ဟု ရေးသားထားသည်။

အိုဆာကာမြို့၊ ဂျပန်တွင် ကျင်းပခဲ့သည့် ၁၉၇၀ ကမ္ဘာ့ပြပွဲမှ ‘ဘားမား ပြခန်း’

ထိုအမည်ကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

“တခြားနေရာတွေမှာ လူတွေအပြည့်ဖြစ်နေချိန်မှာ ဒီမှာ လူဒီလောက်နည်းနေတာဟာ တကယ်ဝမ်းနည်းစရာပဲ” ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက်၊ ကလေးတစ်ယောက်သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် တိတ်ဆိတ်သော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကတိတစ်ခု ပေးခဲ့သည် – “ငါ ကြီးလာရင်၊ ဒီနိုင်ငံကို သေချာပေါက် ကူညီမယ်”။

ထိုကောင်လေးမှာ တာကူယာ တာကာမိုရီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် ငါးခုတိုင်တိုင် ထိုကတိကိုစောင့်ထိန်းခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် ရှေးဟောင်းရိုးရာကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုကို လူသိနည်းသောဘဝမှ မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ သမိုင်းဝင် နိုင်ငံတကာပြိုင်ပွဲများကို စီစဉ်ပေးခြင်းနှင့် နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ တိုင်းပြည်ဟောင်းတစ်ခု၏ အပျက်အစီးများကြားတွင် နစ်မြုပ်နေသော လက်ဝှေ့ပညာရပ်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် ရှေးအကျဆုံး အထောက်အထားကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

မစ္စတာ တာကူယာ တာကာမိုရီ

ကရုဏာတရားနှင့်ပတ်သက်သော သင်ခန်းစာ

တာကာမိုရီသည် ညနေပိုင်းများတွင် ၎င်း၏အဘိုးနှင့် ဖခင်တို့ တီဗီတွင် ဆူမိုနပန်းနှင့် ဘောက်ဆင်ပွဲများကြည့်လေ့ရှိသော မိသားစုတစ်ခုတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ အလယ်တန်း သို့မဟုတ် အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝ တစ်ချိန်ချိန်တွင်၊ သူသည် ‘မွေကတ်ချွာ’ (Muay Katchua) နှင့် ‘ဘားမားကင်ပို’ (Burma Kenpo) ဟုရည်ညွှန်းထားသော ဗမာပြည်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များအကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် မန်ဂါ (manga) ရုပ်ပြစာအုပ်တစ်ခုကို ဖတ်ရှုခဲ့ရသည်။ ထိုအသုံးအနှုန်းများသည် ထိုအချိန်ကတည်းကပင် ထူးဆန်းပြီး မေ့လုနီးပါး အသုံးအနှုန်းများဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ကမ္ဘာ့ပြပွဲမှ ၎င်း၏ကလေးဘဝအမှတ်တရနှင့် ဆက်စပ်သွားမှုကြောင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထာဝရစွဲထင်သွားခဲ့သည်။ (တာကာမိုရီ ဖတ်ခဲ့သော မန်ဂါ၏အမည်ကိုမူ သူ မမှတ်မိတော့သဖြင့် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။)

၎င်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ဘဝနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ပတ်သက်လာမည့် လက်ဝှေ့အကြောင်းကို တာကာမိုရီ ပထမဆုံး သိရှိထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့အဖွဲ့ချုပ်မှ ဂျပန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် မစ္စတာ တာကာမိုရီအား ခန့်အပ်ခဲ့သည့် ၂၀၁၆ သတင်းဆောင်းပါး

၁၉၀၅ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သော သူ၏အဘိုးသည် လူငယ်ဘဝတွင် စစ်မှုထမ်းရန် ဆင့်ခေါ်ခံရပြီး တရုတ်၊ မန်ချူးရီးယားနှင့် စင်ကာပူနိုင်ငံများတစ်လျှောက် စစ်တိုက်ခဲ့ရသည်။ စစ်ကြီးမပြီးဆုံးမီတွင် ဂျပန်ပိုင်နက်၏ မြောက်ဘက်အစွန်းဆုံးဒေသများသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဂျပန်တို့ လက်နက်ချပြီး သုံးရက်အကြာတွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ တာကာမိုရီ၏အဘိုးသည် ဖမ်းဆီးခံရပြီး၊ ဆောင်းရာသီတွင် ဆိုက်ဘေးရီးယားနယ်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရကာ၊ နေရပ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် မပြန်နိုင်မီအချိန်အထိ အဓမ္မလုပ်အားပေးခိုင်းစေခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် စစ်ပွဲအကြောင်း မိသားစုကို တစ်ခွန်းမှ ဖွင့်ဟမပြောဆိုခဲ့ပေ။

တာကာမိုရီသည် အဘိုးဖြစ်သူ ဖွင့်ဟမပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို သိရှိနိုင်ရန် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများနှင့် ကိုယ်တွေ့ရေးမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် သူ၏အဘိုး ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ခြေရာများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ ခြေရာခံခဲ့သည်။

ထိုသို့ ရှာဖွေရာမှတစ်ဆင့်၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း အရှေ့တောင်အာရှစစ်မျက်နှာတွင် ပါဝင်သည့် ဗမာပြည်စစ်မျက်နှာမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဂျပန်စစ်သားများ၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းများတွင် ထပ်တလဲလဲ ရေးသားထားသော အခြားဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မြေသည် စစ်တလင်းဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင်၊ ဒေသခံများသည် တောတောင်များတွင်း ရောဂါဘယများကြားမှ ဆုတ်ခွာလာသော ဂျပန်စစ်သားများကို ခိုလှုံခွင့်ပေးခြင်း၊ အစားအစာကျွေးမွေးခြင်း၊ ဒဏ်ရာများကို ပြုစုပေးခြင်းနှင့် သေဆုံးသူများကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ထိုမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် တာကာမိုရီ သိရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် မဟာမိတ်တပ်သားများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဗမာပြည်သို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသော ဂျပန်စစ်သား ၃၀၀,၀၀၀ ခန့်အနက်၊ ၁၈၀,၀၀၀ ကျော်မှာ ပြန်မလာခဲ့ပေ။ ဗမာပြည်၏ အရပ်သားသေဆုံးမှုမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၂၅၀,၀၀၀ အထိ ရှိခဲ့သည်။

တာကာမိုရီက “ကျွန်တော်ဟာ စစ်ပြီးခေတ်မှာ မွေးဖွားခဲ့တာဖြစ်ပေမယ့်၊ ဒါကိုသိရတော့ အရမ်းကို စိတ်ထိခိုက်လှုပ်ရှားမိပါတယ်။ ဂျပန်လူမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့တင် မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ပါ ခံစားရတာပါ။ ကျေးဇူးတင်တဲ့စိတ်တွေရော၊ တောင်းပန်ချင်တဲ့ဆန္ဒတွေပါ ပြည့်နှက်စေပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ယင်းအချက်က သူ့ကို မြန်မာနိုင်ငံဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည့် နောက်ဆုံးချည်မျှင်လေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လက်ဝှေ့မှာမူ သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြခွင့်ပေးမည့် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

မရှိရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်း

အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ်တွင် တာကာမိုရီသည် တိုကျိုမြို့၌ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း (ဂျူကူ) တစ်ကျောင်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ အသက် ၃၀ တွင်၊ ဟိုဂိုခရိုင်ရှိ သူ၏မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာရှိ ကလေးများကို ဆက်လက်ပညာသင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံတွင် လူငယ်ရာဇဝတ်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်မှုနှုန်းများ မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ပြည်ပရှိ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများတွင် သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်း စသည်တို့ကြောင့် တွန်းအားဖြစ်စေကာ၊ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် သူသည် ‘ဖူတိုကိုရို’ (Futokoro) ဟုခေါ်သော အစိုးရမဟုတ်သောအဖွဲ့အစည်း (NGO) တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဖူတိုကိုရို၏ ပထမဆုံး စီမံကိန်းမှာ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကလေးငယ်များထံသို့ ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေးများ ပေးပို့ခြင်းဖြစ်သည်။

၁၉၉၈ – ရန်ကုန် – မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကလေးများအား ပိုလီယိုကာကွယ်ဆေး ထိုးနှံပေးခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်စားခဲ့ရပြီး၊ ပြည်ဝင်ခွင့်ဗီဇာရရှိရန် အခက်အခဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ မြို့ကြီးများ၏အပြင်ဘက်သို့ သွားလာခွင့်ရရန် စီစဉ်ပြီးနောက် ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် သူသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ နောက်ဆုံး၌ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်၊ လက်ဝှေ့နှင့် ၎င်းအကြောင်းကို ထပ်မံလေ့လာသိရှိနိုင်မည့် နေရာကို သူ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ရန်ကုန်မြို့ရှိ ‘Tour Mandalay’ ခရီးသွားအေဂျင်စီမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက သူ့အား “လက်ဝှေ့အကြောင်းဆိုရင်တော့၊ ဦးဝင်းဇင်ဦးကိုပဲ မေးရမှာပဲ” ဟု ပြောပြခဲ့သည်။

ဂျပန်လက်ဝှေ့သမားများကို မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်ဆောင်လာခြင်း

လက်ဝှေ့အစစ်အမှန်ကို သူပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ချိန်

ဦးဝင်းဇင်ဦးသည် လက်ဝှေ့ကျော်များ၊ ချန်ပီယံများစွာကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော နာမည်ကျော် နည်းပြတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီ ဟင်္သာတမြို့တွင် ပြိုင်ပွဲတစ်ပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း တာကာမိုရီကို ပြောပြခဲ့ပြီး သူ့ကိုပါ လိုက်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အရုဏ်မတက်မီ ရန်ကုန်မှ ကားဖြင့်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး ဖုန်တလုံးလုံးထနေသော မြေသားလမ်းများပေါ်တွင် နာရီပေါင်းများစွာ မောင်းနှင်ခဲ့ကြကာ တစ်နေရာတွင် ကားကို လှေပေါ်တင်၍ မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို ဖြတ်ကူးခဲ့ကြသည်။ ထိုနေ့က သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ လူငယ်ပွဲစီစဉ်သူ စိုးသန်းဝင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဤအားကစားရပ်၌ နောက်ထပ် အဓိကကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟင်္သာတတွင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကြား ကိုယ်အလေးချိန် ၁၀ ကီလိုဂရမ်ထက်မက ကွာဟနေပုံရသော ပွဲဆိုင်းများ၌ စောသဲမျိုးနှင့် စောသဲအောင်စသည့် လက်ဝှေ့သမားများ ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်ကို တာကာမိုရီ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ပွဲစဉ်များကို လက်ဗလာဖြင့်၊ ခေါင်းတိုက်ခွင့်များပါဝင်ကာ သူကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ပြင်းထန်မှုအဆင့်အထိ ထိုးသတ်ခဲ့ကြသည်။

“ဒါဟာ ဂျပန်မှာရှိတဲ့လူတွေ ထင်မြင်နေကြသလို အားနည်းပြီး နည်းစနစ်ပိုင်းအရ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်မျိုး လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ အံ့မခန်း အဆင့်မြင့်ပြီး၊ သန်မာပြင်းထန်ကာ လှပပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒါဟာ မြင့်မြတ်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားမိခဲ့ပါတယ်”
ဟု နောက်ပိုင်းတွင် တာကာမိုရီက ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ရန်ကုန်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ဦးဝင်းဇင်ဦး၏ အားကစားရုံသို့သွား၍ အားကစားသမားများ လေ့ကျင့်နေသည်ကို ဗီဒီယိုရိုက်ကူးခဲ့ပြီး၊ သူတို့အားလုံး အတူတကွနေထိုင်ကြသော အိမ်ငယ်လေးသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကာ သူ၏မိတ်ဆွေသစ်မှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ သူနှင့် ဦးဝင်းဇင်ဦးတို့မှာ အသက်တူရွယ်တူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအလည်အပတ်ခရီးမှစတင်၍ တာကာမိုရီ၏ ကိုယ်ပိုင်စကားအရ သူတို့သည် တစ်သက်တာ အခင်မင်ဆုံးမိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသော ခုနစ်နှစ်တာကာလ

တာကာမိုရီသည် လက်ဝှေ့ပွဲစဉ် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများနှင့် ရန်ကုန်တွင် ဝယ်ယူခဲ့သော ဗီစီဒီအခွေများကို ဂျပန်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို VHS တိတ်ခွေများထဲသို့ ကူးယူကာ ဂျပန်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးပညာအားကစားအဖွဲ့အစည်းများထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပွဲစဉ်များတွင် မြန်မာလက်ဝှေ့သမားများကို ထည့်သွင်းပေးရန် သူက တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ မြန်မာလက်ဝှေ့သမားများသည် (၇၅) ကီလိုဂရမ်အောက် ဝိတ်တန်းများတွင် ယှဉ်ပြိုင်ကြပြီး ဂျပန်ပွဲစီစဉ်သူများက နိုင်ငံခြားပွဲများအတွက် ထိုဝိတ်တန်းများကို ထည့်သွင်းလေ့မရှိသောကြောင့်ဖြစ်ကာ၊ နောက်တစ်ချက်မှာ တာကာမိုရီကိုယ်တိုင် ဝန်ခံထားသကဲ့သို့ “ကိုယ်ခံပညာအားကစားလောကတွင် လုံးဝ အပျော်တမ်းအဆင့်သာ” ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်အတော်ကြာသည်အထိ သူအိပ်မက်မက်နေသည့်အရာကို ဦးဝင်းဇင်ဦးအား ပြောပြရန် သူသတ္တိမမွေးနိုင်ခဲ့ပေ။ လက်ဝှေ့ကိုအခြေခံထားသည့် မြန်မာနှင့် ဂျပန် ဖလှယ်ရေးဟူသော သူ၏ရည်မှန်းချက်သည် သူကဲ့သို့ အပျော်တမ်းတစ်ဦးအတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာများလားဟု သူတွေးတောလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျပန်ကစားသမားများ မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ရန် အဆိုပြုသည့် အကြံဉာဏ်တစ်ခု မြန်မာဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကစားသမားများကို ရှာဖွေရမည့်တာဝန်မှာ တာကာမိုရီအပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်ကစားသမားများအတွက် လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများသည် လုံးဝအသစ်အဆန်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လက်အိတ်မပါဘဲ ပတ်တီးသာ အသုံးပြုရခြင်းနှင့် ယခင်ကိုယ်ခံပညာအားကစား ပြိုင်ပွဲအားလုံးတွင် တားမြစ်ထားသော ခေါင်းတိုက်ခွင့်ပင် ပါဝင်နေခြင်း စသည့် ပြင်းထန်သော စည်းမျဉ်းများကြောင့် ကစားသမားများကို စုစည်းရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။

ထိုအခါ တာကာမိုရီသည် သူ၏ဇာတိမြို့မှ လူခံတစ်ဦးဖြစ်သူ PANCRASE ခေါ် MMA အားကစားအဖွဲ့အစည်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ မာဆာမီ အိုဇာကီ (Masami Ozaki) ကို သတိရသွားခဲ့သည်။ အိုဇာကီက တာကာမိုရီကို All Japan Kickboxing Federation မှ မိဆုရု မီယာတာ (Mitsuru Miyata) နှင့် ဆက်သွယ်ပေးခဲ့ပြီး မီယာတာမှတစ်ဆင့် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မည့်သူများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုမှ တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ ယိုရှီနိုရီ နီရှီ (Yoshinori Nishi) ဦးဆောင်သော Wajutsu Keishukai နှင့် ကန်နီချိ တာနာကာ (Kenichi Tanaka) ညွှန်ကြားသော Tanaka-juku တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပါဝင်ရန် သဘောတူခဲ့ကြသော ကစားသမားများနှင့် ပတ်သက်၍ တာကာမိုရီက ဤသို့ ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်၊


“သူတို့ ပါဝင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ပွဲကြေးကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်က ဂျပန်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေအတွက် ပွဲကြေးကနည်းပါးပြီး အချိန်ပိုင်းအလုပ်တစ်ခုမှာ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ရှာလို့ရတဲ့ ပမာဏလောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီ ကစားသမားလေးယောက်က ငွေကြောင့် လာခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ဟာ ခေါင်းတိုက်ခွင့်တောင် ပြုထားပြီး အမျိုးသားအားကစားလို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တဲ့ ရိုးရာအဆင့်အတန်းရှိတဲ့၊ မသိကျွမ်းသေးတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အဲဒီမြေနဲ့သာ သီးသန့်သက်ဆိုင်တဲ့ အားမာန်ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်တစ်ခုမှာပါတဲ့ စိန်ခေါ်မှုအတွက် လာခဲ့ကြတာပါ။ ဒါ့အပြင် ဒါဟာ မည်သည့်ဂျပန်လူမျိုးမှ မကြုံဖူးသေးတဲ့ တရားဝင် နိုင်ငံအဆင့်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

မသိကျွမ်းသေးတဲ့အရာကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က သူတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်လိုပါပဲ၊ သူတို့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ‘မသိရသေးတဲ့ တောင်ကြီး’ က မြင့်မားနေလို့ပါပဲ။ တောင်ကြီး ပိုမြင့်လေလေ၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေဟာ တာဝန်ယူလိုစိတ်၊ ကျော်လွှားလိုစိတ်တွေနဲ့အတူ ပိုမိုမြင့်တက်လာလေလေပဲလို့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရပါတယ်။”

ထိုခုနစ်နှစ်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် တာကာမိုရီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နေထိုင်စားသောက်စရိတ်များကို လျှော့ချကာ မြန်မာနိုင်ငံသို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်နိုင်ရန် ကိုယ်တိုင်ငွေကြေးစိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ချမ်းသာသောသူ တစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် ဤတောင်ကြီးကို တက်ရန် သူ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

မြန်မာ နှင့် ဂျပန် ပြိုင်ပွဲ (ဇူလိုင် ၂၀၀၄)

ပထမဆုံး နိုင်ငံတကာ လက်ဝှေ့ချစ်ကြည်ရေးပြိုင်ပွဲဖြစ်သော မြန်မာ (၄) ဦး နှင့် ဂျပန် (၄) ဦး ယှဉ်ပြိုင်သည့်ပြိုင်ပွဲကို ၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၀) ရက်နှင့် (၁၁) ရက်နေ့တို့တွင် ရန်ကုန်မြို့ရှိ သုဝဏ္ဏအမျိုးသား မိုးလုံလေလုံ အားကစားကွင်း၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ ဤပွဲဖြစ်မြောက်လာရန် ခုနစ်နှစ်ကြာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

“ပွဲကျင်းပဖို့ အတည်ပြုလိုက်ပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ဦးဝင်းဇင်ဦးဆီက ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော် အရမ်းဝမ်းသာလွန်းလို့ ကခုန်မိပါတယ်”
ဟု တာကာမိုရီက ပြောခဲ့သည်။

ပြင်ဆင်မှုလုပ်ငန်းစဉ်များကလည်း ဇာတ်လမ်းရှည်းတစ်ပုဒ်လို ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်များ အစောပိုင်းကာလဖြစ်သည့်အတွက် လက်ရှိအချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အင်တာနက်နှင့် ဆက်သွယ်ရေး အခြေခံအဆောက်အအုံများမှာ အလွန်ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး ဓာတ်ပုံများကို ၂၀၀ ကီလိုဘိုက် အောက်ရှိမှသာ ပေးပို့နိုင်ခဲ့သည်။ တာကာမိုရီနှင့် ဦးဝင်းဇင်ဦးတို့သည် စက္ကန့် (၃၀) မှ စက္ကန့် (၆၀) အတွင်း ပြတ်တောက်သွားတတ်သော စျေးကြီးသည့် နိုင်ငံတကာဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကိုသာ အားထားခဲ့ရသည်။ ပြတ်တောက်သွားသော် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ရာတွင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ ကစားသမားများ၏ အချက်အလက်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရာတွင်လည်း အခက်အခဲများစွာ ရှိခဲ့သည်။

ရန်ကုန်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော အဖွဲ့သည် လုပ်ငန်းထုံးစံ စံနှုန်းအရ မဟုတ်စေကာမူ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်အားကောင်းခဲ့သည်။ တာကာမိုရီ ငယ်စဉ်ကတည်းက အားကျလေးစားခဲ့ရသော ပထမဆုံး နိုင်ငံခြားသားမွေထိုင်းချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ဂန္ထဝင် ကိုယ်ခံပညာရှင် တိုရှီအို ဖူဂျီဝါရာ (Toshio Fujiwara) က အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ကစားသမားများကို ပွဲမတိုင်မီ လမ်းညွှန်မှုများ ပေးခဲ့သည်။ ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် (၁) ပွဲနိုင်၊ (၂) ပွဲရှုံး၊ နှင့် (၁) ပွဲသရေ ရလဒ်ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

အဆိုပါပြိုင်ပွဲကို ဂျပန်လူထုမီဒီယာများမှ သတင်းယူခဲ့ပြီး ကိုယ်ခံပညာအားကစား မဂ္ဂဇင်းများတွင်လည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ မိုးပုလဲ၏ အားကစားရုံမှ လူငယ်တန်းတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော အသက် (၁၂) နှစ်အရွယ် မြန်မာလူငယ်လေး ‘ငယ်ငယ်’ ၏ ဇာတ်လမ်းကို တီဗီအစီအစဉ်ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ခုက ရိုက်ကူးခဲ့သည်။ Hodo Station (TV Asahi) တွင် ထုတ်လွှင့်ခဲ့သော ထိုအစီအစဉ်သည် ၎င်းတို့အစီအစဉ်သမိုင်းတစ်လျှောက် ကြည့်ရှုသူအများဆုံးစံချိန်ကို တင်နိုင်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံနှင့် လက်ဝှေ့အားကစားသည် ဂျပန်နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ရုတ်တရက် လူသိများလာခဲ့သည်။

“မြန်မာ့ရိုးရာ ကိုယ်ခံပညာဖြစ်တဲ့ လက်ဝှေ့ကတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံဟာ ဂျပန်မှာ လူသိများလာခဲ့ပါတယ်။ ဒီပွဲမတိုင်မီ ခုနစ်နှစ်တာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို မေ့ပျောက်သွားစေလောက်အောင်ကို အဲဒီဝမ်းသာပီတိက လုံလောက်ခဲ့ပါတယ်”
ဟု တာကာမိုရီက ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။

နှစ် ၁၀၀၀ သမိုင်းကြောင်းအတွက် သက်သေအထောက်အထား ရှာဖွေခြင်း

ပုဂံတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု

လက်ဝှေ့လောကနှင့် သက်ဆိုင်သူများသည် ဤအားကစားနည်းတွင် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ခန့် သမိုင်းကြောင်းရှိသည်ဟု မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား အတိအကျ မရှိခဲ့ကြပေ။

တာကာမိုရီသည် အဆိုပါသက်သေကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ၎င်း၏ နည်းပါးသောဝင်ငွေထဲမှ ခရီးစရိတ်အတွက် လုံလောက်အောင် စုဆောင်းပြီးနောက် သူသည် ၉ ရာစု (ခုနှစ် ၈၄၉) အထိ သက်တမ်းရှိသော မြန်မာ့ရှေးဟောင်းသမိုင်း၏ ဗိသုကာပညာဆိုင်ရာ ဗဟိုအဖြစ် ရပ်တည်လျက်ရှိသည့် ဘုရားပုထိုးစေတီပေါင်း ၃၀၀၀ ကျော်ရှိရာ ရှေးဟောင်းမြို့တော် ပုဂံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမှာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ “လက်ဝှေ့သည် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ သက်တမ်းရှိလျှင် ပုဂံသည် သွားရှာဖွေရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။”

သူသည် စကားပြန်တစ်ဦးကို ငှားရမ်းကာ ကျေးရွာများအကြား သုံးရက်ကြာ သွားလာလှည့်လည်ခဲ့ပြီး မေးခွန်းများမေးခြင်း၊ အချက်အလက် အပိုင်းအစများကို စုဆောင်းခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

တတိယမြောက်နေ့တွင် သက်ဆိုင်မှုရှိနိုင်သော နံရံဆေးရေးပန်းချီများပါရှိသည့် နေရာနှစ်ခုကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ လူသိများပြီး အလွယ်တကူ သွားရောက်နိုင်သော ဘုရားတစ်ဆူတွင်ဖြစ်ကာ ဝင်ပေါက်အနီးရှိ ပန်းချီကားကို ဖြတ်သွားသူတိုင်းက သတိမထားမိဘဲ ကျော်သွားခဲ့ကြသည်။ အခြားတစ်ခုမှာ ခြုံနွယ်များဖုံးလွှမ်းနေသော စေတီငယ်နှင့်တူသည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသည်။ ၎င်း၏အတွင်းပိုင်းတွင် အရက်ပုလင်းများနှင့် ဆေးလိပ်တိုများ ပြန့်ကျဲနေကာ ဒေသခံလူငယ်များ ပုန်းခိုရာနေရာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြပုံရသည်။

နံရံဆေးရေးပန်းချီ နှစ်ခုစလုံးတွင် လူနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေပုံကို ရှင်းလင်းစွာ သရုပ်ဖော်ထားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် လက်ဝှေ့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း တာကာမိုရီ သေချာပေါက် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ရွာသားများကလည်း ၎င်းတို့ကို ထူးခြားချက် တစ်စုံတစ်ရာအဖြစ် မမြင်ခဲ့ကြပေ။

သူသည် ရန်ကုန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များနှင့် ဆက်သွယ်သောအခါ သူစကားပြောခဲ့သောသူက နံရံဆေးရေးပန်းချီတစ်ခုအကြောင်းကို သိရှိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို လက်ဝှေ့နှင့် မည်သည့်အခါကမျှ ဆက်စပ်မှုမရှိခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ မြန်မာ့အမျိုးသား အားကစားနည်းနှင့် ဆက်စပ်မှုကို မည်သို့များ သတိမထားမိဘဲ နေနိုင်သနည်းဟု တာကာမိုရီက မေးမြန်းသောအခါ ခြင်းလုံးအကြောင်းကို ပြောနေခြင်းလားဟု သူ့ကို ပြန်လည်မေးခဲ့သည်။

တာကာမိုရီမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အမြင်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဂရုတစိုက်နှင့် အရေးတကြီး ရှင်းပြခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုပုဂံနံရံဆေးရေးပန်းချီများကို လက်ဝှေ့၏ ဇစ်မြစ်ကို ဖော်ပြနေခြင်းအဖြစ် အမှန်တကယ် ယူဆနိုင်ကြောင်း တရားဝင်အမြင်ကို ရရှိခဲ့သည်။

တာကာမိုရီက ဤသို့ ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်၊

“ကျွန်တော် ဝင်းကို ချက်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ကျွန်တော်ရိုက်ထားတဲ့ နံရံဆေးရေးပန်းချီ ဓာတ်ပုံတွေကို ပြခဲ့တယ်။ သူ့အိမ်ကို ကျွန်တော်သွားတဲ့အခါ ဝင်းက လက်ဝှေ့သတင်းထောက် တစ်ယောက်ကိုလည်း ခေါ်ထားပုံတယ်။ တီဗီမှာ ပြသထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို မြင်ရတဲ့အခါ ဝင်းဟာ အရမ်းကို အံ့သြသွားပြီး သူ့မျက်မှန်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပင့်တင်ရင်း ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ သတင်းထောက်မှာလည်း မျက်ရည်တွေ ဝဲလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့တယ်။ လက်ဝှေ့လောကနဲ့ သက်ဆိုင်သူတိုင်းက ဒါဟာ ဒီအားကစားရဲ့ မူလပုံစံဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို နားလည်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ထားပေမယ့် ဝင်းရဲ့ အံ့သြသွားတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ‘ငါ ရှာတွေ့ပြီ’ ဆိုပြီး ကျွန်တော် ယုံကြည်သွားခဲ့တယ်။”

ထိုနံရံဆေးရေးပန်းချီများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ မှ ၉၅၀ အကြားက ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။ “လက်ဝှေ့သမိုင်း နှစ် ၁၀၀၀” ဟူသော ပြောစကားသည် ထိုအချိန်မှစ၍ အများသုံးဝေါဟာရအဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အားကစားလောကနှင့် လက်ဝှေ့လောကသည် တာကာမိုရီ၏ အစီရင်ခံမှုမတိုင်မီက ဤနံရံဆေးရေးပန်းချီများအကြောင်းကို မသိခဲ့ကြပေ။

“ပုဂံရွာသားတွေလိုမျိုး ကျွန်တော့်ထက်အရင် ဒီနံရံဆေးရေးပန်းချီတွေကို မြင်ခဲ့ဖူးတဲ့သူတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်” ဟု သူက သဘောတူခဲ့သည်။ “ဒါပေမယ့် ဒီနံရံဆေးရေးပန်းချီတွေဟာ လက်ဝှေ့ရဲ့ ဇစ်မြစ်တွေဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အတည်ပြုချက်ကို ရယူခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းသုတေသနရှုထောင့်ကနေ အမှားအယွင်းမရှိစေဖို့ သေချာအောင်လုပ်ကာ လက်ဝှေ့အသိုင်းအဝိုင်းကို အသိပေးခဲ့သူဟာ ကျွန်တော်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပါတယ်။”

ထိုခရီးသည် လက်ဝှေ့သမိုင်းကို ရှာဖွေရန် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ခရီးစဉ်ဖြစ်သလားဟု မေးမြန်းသောအခါ သူက ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်

“ပိုက်ဆံသာရှိရင် လက်ဝှေ့သမိုင်းကို ခြေရာခံဖို့ မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးကို ခရီးသွားချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ လက်ဝှေ့မှာ ‘နှစ် ၁၀၀၀’ သက်တမ်းရှိတယ် ဆိုတာထက် ‘နှစ် ၁၀၀၀ ကျော်’ သမိုင်းကြောင်းရှိတယ်လို့ ပြောတာက ပိုမှန်ကန်ပါတယ်။ အဲဒီ ‘နှစ် ၁၀၀၀ ကျော်’ ဆိုတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ တခြားမှာ သေချာပေါက် အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရှာဖွေမှု တစ်ကြိမ်တည်းမှာပဲ ‘နှစ် ၁၀၀၀’ ကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့တာမို့ ဒီလိုမျိုး အကြိမ် ၁၀၀ လောက်သာ လုပ်ခဲ့ရင် ပိုရှေးကျတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ တွေ့ရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်နောက်ပိုင်း ဒီအလုပ်ကို ဆက်လုပ်မယ့်သူများ ရှိမလားလို့ စဉ်းစားမိပါတယ်။”

ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ကျင်းပခဲ့သည့် ပထမဆုံး မြန်မာ နှင့် ဂျပန် လက်ဝှေ့ပြိုင်ပွဲ

မြန်မာ နှင့် ဂျပန် (၂၀၀၅)

၂၀၀၄ ခုနှစ် ရန်ကုန်မြို့တွင် ကျင်းပခဲ့သည့် မြန်မာ နှင့် ဂျပန် ပြိုင်ပွဲသည် ခရီးစဉ်တစ်ခု၏ နိဂုံးမဟုတ်ဘဲ အခန်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခု၏ အစပျိုးမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းပြိုင်ပွဲက ဂျပန်ကစားသမားများသည် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ဟူသော မရင်းနှီးသည့် လောကတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ ဂျပန်ပရိသတ်များရှေ့တွင် မြန်မာလက်ဝှေ့သမားများ၏ စွမ်းရည်နှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

Wajutsu Keishukai ကလပ် မှ မစ္စတာ ယိုရှီနိုရီ နီရှီ (Yoshinori Nishi) အတွက်မူ ထိုအတွေ့အကြုံသည် အထူးပင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့တွင် သူ၏ ကစားသမားနှစ်ဦး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုရလဒ်သည် မြန်မာကစားသမားများကို ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ဖိတ်ခေါ်ယှဉ်ပြိုင်စေခြင်းဖြင့် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ကို ဂျပန်မြေပေါ်သို့ ယူဆောင်လာရန် သူ့အတွက် တွန်းအားတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တာကူယာ တာကာမိုရီသည် ပြီးခဲ့သည့် ခုနစ်နှစ်တာကာလတစ်လျှောက်လုံး သူတာဝန်ယူခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍကို ပွဲသွင်းသူ သို့မဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် တံတားတစ်စင်းပမာ ထပ်မံတာဝန်ယူခဲ့ပြန်သည်။ သူသည် ဂျပန်နှင့် မြန်မာ နှစ်ဖက်ကြား ညှိနှိုင်းရေးနှင့် ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ဤဖလှယ်မှု ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ဦးဝင်းဇင်ဦး၊ မစ္စတာ နီရှီ တို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

၂၀၀၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် နာဂါဆာကီ စီရင်စုရှိ နာဂါဆာကီ ငြိမ်းချမ်းရေးခန်းမ (Nagasaki Peace Hall) ၌ နိုင်ငံတကာ ကိုယ်ခံပညာရပ်များဆိုင်ရာ ပြိုင်ပွဲဖြစ်သည့် Kushima’s Fight 10 ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် မြန်မာဖိုက်တာများ ပါဝင်သည့် ပထမဆုံး မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ပွဲစဉ်များကို ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျပန်ပရိသတ်အများစုအတွက်မူ စစ်မှန်သော မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ ကစားသမားများ တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်နေမှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိရသည့် ပထမဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

မြန်မာဘက်ကို စောဇွဲလေး နှင့် လုံးချော တို့က ကိုယ်စားပြု ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့ကို နိုင်ငံတကာသို့ စတင်ထုတ်ဖော်ချိန် ကာလတွင် အမှတ်ရစရာ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ ၂၀၀၄ ခုနှစ်က ရန်ကုန်မြို့တွင် ကျင်းပသည့် ဖလှယ်ရေးပွဲ၌ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော Wajutsu Keishukai အဖွဲ့အစည်းမှပင် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးပွဲစဉ်တွင် စောဇွဲလေးနှင့် Wajutsu Keishukai Fukuoka မှ စေးဂျိ ဝါကာဆူဂီ (Seiji Wakasugi) တို့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပွဲစဉ်သည် သရေရလဒ်ဖြင့် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး မြန်မာနှင့် ဂျပန် ကစားသမားများ၏ အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို ပြသခဲ့သည်။

ဒုတိယပွဲစဉ်က ပိုမိုအမှတ်ရစရာအဖြစ် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ လုံးချောသည် Wajutsu Keishukai ဌာနချုပ်မှ ဟီရိုရှီ အီမာမူရာ (Hiroshi Imamura) နှင့် ထိုးသတ်ခဲ့ပြီး ပထမအချီတွင်ပင် အလဲထိုးဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လက်ဝှေ့ကို မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျော်ကြားစေခဲ့သည့် ပြင်းထန်ထက်မြက်မှု၏ အားကောင်းသော ပြသမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြန်မာဖိုက်တာများ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

နာဂါဆာကီပြိုင်ပွဲသည် နောင်တွင်ဆက်လက်ကျင်းပမည့် မြန်မာ နှင့် ဂျပန် ရိုးရာလက်ဝှေ့ ဖလှယ်ရေးပွဲစဉ်များ၏ ပထမဆုံး ခြေလှမ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် ၂၀၀၆ ခုနှစ်နှင့် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တို့၌ တိုကျိုမြို့တွင် ကျင်းပသည့် ပြိုင်ပွဲများ၊ ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၁ နှင့် ၂၀၁၃ ခုနှစ်တို့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသည့် နိုင်ငံတကာအသင်းလိုက် ပြိုင်ပွဲများနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံး၌ ကျင်းပသည့် ပြိုင်ပွဲများ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ဤကြိုးပမ်းမှုများ အားလုံးတစ်လျှောက် တာကာမိုရီသည် ကစားသမားများ၊ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို ချိတ်ဆက်ပေးသူအဖြစ် နောက်ကွယ်မှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ရန်ကုန်မြို့၌ ရှုံးနိမ့်မှုအဖြစ် စတင်ခဲ့ရာမှ ဂျပန် ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့သမားများအကြား ရေရှည်တည်တံ့သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တာကာမိုရီအတွက်မူ ၁၉၉၇ ခုနှစ်က ဟင်္သာတမြို့တွင် ရိုးရာလက်ဝှေ့ကို ပထမဆုံး မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့စဉ်ကတည်းက သူသယ်ဆောင်လာခဲ့သော အိပ်မက်တစ်ခု ထပ်မံအကောင်အထည်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုအိပ်မက်မှာ ဤမြန်မာ့ရိုးရာ ကိုယ်ခံပညာရပ်၏ အလှတရားနှင့် စိတ်ဓာတ်ကို နယ်နိမိတ်များ၏အလွန်တွင် သိမြင်ခံစားခွင့်ရစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲနှစ်များ

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ အပြန်အလှန်ဖလှယ်မှု: ၂၀၀၄ မှ ၂၀၁၇

တာကာမိုရီသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကာလအတွင်း ကျင်းပခဲ့သော ထူးခြားသည့် ပြိုင်ပွဲများစွာတွင် ညှိနှိုင်းရေးမှူးနှင့် ဆက်သွယ်ပေါင်းကူးရေးမှူးအဖြစ် ဆက်လက်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၀ ရက်နှင့် ၁၁ ရက်: မြန်မာ့ရိုးရာကိုယ်ခံပညာ လက်ဝှေ့ မြန်မာ-ဂျပန် ပွဲစဉ်
ကျင်းပရာနေရာ – သုဝဏ္ဏအမျိုးသားမိုးလုံလေလုံအားကစားရုံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ

[ဂျပန်အဖွဲ့]

  • စေးဂျိ ဝါကာဆူဂီ (Seiji Wakasugi) (တိုက်ခိုက်ရေးသမား / Wajutsu Keishukai Fukuoka ဒိုဂျို) = အလဲထိုး ဖြင့် ရှုံး
  • တာကဲဟာရု ယာမာမိုတို (Takeharu Yamamoto )(တိုက်ခိုက်ရေးသမား / Power Nine Gym) = အလဲထိုး ဖြင့် ရှုံး
  • အာကီတိုရှီ တာမူရာ (Akitoshi Tamura) (တိုက်ခိုက်ရေးသမား / Martial Arts Society Tanaka-juku) = အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်
  • ကီချီတာရို နီးမိ (Kichitaro Niimi) (တိုက်ခိုက်ရေးသမား / Martial Arts Society Tanaka-juku) = သရေ
  • တိုရှီအို ဖူဂျီဝါရာ (Toshio Fujiwara) (အသင်းခေါင်းဆောင် / Fujiwara Gym ကိုယ်စားလှယ် / ပထမဆုံး နိုင်ငံခြားသား မွေထိုင်း ချန်ပီယံ၊ ရာဂျာဒမ်နန် လိုက်ဝိတ်ချန်ပီယံဟောင်း)
  • ယိုရှီနိုရီ နီရှီ (Yoshinori Nishi) (ဒါရိုက်တာ / Wajutsu Keishukai ဌာနချုပ် ကိုယ်စားလှယ် / “ဟိုကူတို ၏ အမြင့်ဆုံးဘုရင်” ဟု နာမည်ပြောင်ရသူ၊ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ၏ အင်အားအကောင်းဆုံး ကစားသမားများအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရော့ဘ် ကာမန် (Rob Kaman) နှင့် ရစ်ခ်ဆန် ဂရေစီ (Rickson Gracie) တို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သူ)
  • ကန်နီချိ တာနာကာ (Kenichi Tanaka) (ဒါရိုက်တာ / Martial Arts Society Tanaka-juku ကိုယ်စားလှယ် / ပထမဆုံး ရှိုအိုတို (Shooto) လိုက်ဝိတ်ချန်ပီယံ)
  • မိဆုရု မီယာတာ (Mitsuru Miyata) (မန်နေဂျာ / All Japan Kickboxing Federation၊ ပွဲစီစဉ်မြှင့်တင်ရေး မန်နေဂျာ)

[အထူးပါဝင်သူများ]

  • ဟိဆာအဲ ဝါတာနာဘဲ (Hisae Watanabe) (AJ Gym / နိုင်ငံတကာ အမျိုးသမီး Muay Thai လိုက်ဖလိုင်းဝိတ် ချန်ပီယံ)
  • မာဆာမီ အိုဇာကီ (Masami Ozaki) (Mixed Martial Arts “Pancrase” ၏ ဥက္ကဋ္ဌ)

[ပြိုင်ပွဲညှိနှိုင်းရေးမှူးများ]

  • တာကူယာ တာကာမိုရီ (ကလေးသူငယ် NGO “ဖူတိုကိုရို Futokoro” ကိုယ်စားလှယ်)
  • ဝင်းဇင်ဦး

၂၀၀၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက် – နာဂါဆာကီ စီရင်စုရှိ နာဂါဆာကီ ငြိမ်းချမ်းရေးခန်းမ ၌ နိုင်ငံတကာ ကိုယ်ခံပညာရပ်များဆိုင်ရာ ပြိုင်ပွဲ – Kushima’s Fight 10

  • စောဇွဲလေး vs. စေးဂျိ ဝါကာဆူဂီ (Wajutsu Keishukai Fukuoka) = သရေ
  • လုံးချော vs. ဟီရိုရှီ အီမာမူရာ (Hiroshi Imamura) (Wajutsu Keishukai HQ) = လုံးချော က ပထမအချီ အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ

၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၇ ရက် – Shinjuku FACE၊ တိုကျို ၌ နိုင်ငံတကာ ကိုယ်ခံပညာရပ်များဆိုင်ရာ ပြိုင်ပွဲ – Kushima’s Fight 12

  • စောဇွဲလေး vs. မာဆာယူခီ ဆာတို (Masayuki Sato) (FSA Kenshinkan) = စောဇွဲလေး က ပထမအချီ အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • ကျော်ငြိမ်း vs. တတ်ဆူယာ အီရှီဂူရို (Tatsuya Ishiguro) (NJKF ဝယ်တာဝိတ် ချန်ပီယံဟောင်း) = သရေ
  • လုံးချော vs. တက်ဆူယာ ယာမာအူချီ (Tetsuya Yamauchi) (J-NET မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံဟောင်း) = လုံးချော က တတိယအချီ အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ

၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက် – Differ Ariake၊ တိုကျို၌ နိုင်ငံတကာ ကိုယ်ခံပညာရပ်များဆိုင်ရာ ပြိုင်ပွဲ – လက်ဝှေ့

  • မင်းဝင်း (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ လိုက်ဝိတ်တန်း ထိပ်ဆုံး ၈ယောက်ဝင်) vs. ယူယာ တာကဲအုချိ (Yuya Takeuchi) (Wajutsu Keishukai HQ / UN-JK လိုက်ဝိတ် နံပါတ် ၁) = မင်းဝင်း က အမှတ်ဖြင့် အနိုင်ရ
  • တာတိုးဝါး (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ ဝယ်တာဝိတ်တန်း ထိပ်ဆုံး ၈ယောက်ဝင်) vs. မာဆာယူခီ ဆာတို (FSA Kenshinkan / Kenshinkan All Japan လိုက်မစ်ဒယ်ဝိတ်တန်း ချန်ပီယံ) = တာတိုးဝါး က တတိယအချီ ဒိုင်ပွဲရပ် ဖြင့် အနိုင်ရ
  • စောဇွဲလေး (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ လိုက်ဝိတ်တန်း ထိပ်ဆုံး ၄ယောက်ဝင်) vs. ယိုရှီဟာရူ မူရိုင်း (Yoshiharu Murai) (Rishinjuku / MA Kick ဖယ်သာဝိတ် နံပါတ် ၁ ဟောင်း) = စောဇွဲလေး က တတိယအချီ ဒိုင်ပွဲရပ် ဖြင့် အနိုင်ရ
  • စိုးပိုင် (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ လိုက်မစ်ဒယ်ဝိတ်တန်း ချန်ပီယံ) vs. နာအိုကီ ဆာမူကာဝါ (Naoki Samukawa) (Bungeling Bay / J-NET မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံ) = နာအိုကီ ဆာမူကာဝါ က ပထမအချီ အချုပ်ဖြင့် အနိုင်ရ
  • လုံးချော (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ အလွတ်တန်း ချန်ပီယံ) vs. နစ်ခ် ဖီအော်ဒို (Nick Fiordo) (Wajutsu Keishukai HQ / UN-JK မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံ) = လုံးချော က တတိယအချီ ဒိုင်ပွဲရပ် ဖြင့် အနိုင်ရ

၂၀၀၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၂ ရက်နှင့် ၃ ရက် – သုဝဏ္ဏ အမျိုးသား မိုးလုံလေလုံ အားကစားရုံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ

မြန်မာ-ဂျပန် ၄ ယောက်ချင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပြိုင်ပွဲ

  • ခရေးဇီး ဟေးလ် (Crazy Hill) (Bungeling Bay) vs တွေ့မရှောင် (၂၀၀၇ ရွှေအောင်လံပြိုင်ပွဲ ချန်ပီယံ) = ဒုတိယအချီတွင် တွေ့မရှောင် က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • တိုရှီယာ ခူရယ်နိုင်း (Toshiya Kurenai) (Axe Kick / PK.1 World Muay Thai စူပါဝယ်တာဝိတ် ချန်ပီယံ) vs. ကြယ်လင်းအောင် (၂၀၀၆ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ ချန်ပီယံ) = ၅ ချီ သရေ
  • ဟီရိုအာကီ ဂျင်ခါဝါ (Hiroaki Jinkawa) (Wajutsu Keishukai) vs. စောငမန်း (၂၀၀၉ ရွှေအောင်လံပြိုင်ပွဲ ချန်ပီယံ) = ပထမအချီတွင် စောငမန်း က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • နာအိုကီ ဆာမူကာဝါ (Bungeling Bay / ပထမဆုံး M-1 လိုက်ဟဲဗီးဝိတ် ချန်ပီယံ၊ J-NET မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံဟောင်း) vs. လုံးချော (၂၀၀၆ နှင့် ၂၀၀၇ ရွှေခါးပတ်ပြိုင်ပွဲ ချန်ပီယံ) = ၅ ချီ သရေ

၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၃ ရက်နှင့် ၁၄ ရက် – သိမ်ဖြူလက်ဝှေ့အားကစားရုံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ
မြန်မာ ၄ ယောက်ချင်း vs. ဂျပန် – အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပြိုင်ပွဲ

  • မိုတိုဟီရို ရှီနိုဟာရာ (Motohiro Shinohara) (Bungeling Bay) vs. စိုးလင်းဦး (ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ ၂ ကြိမ်၊ ဒဂုံအောင်လံ ချန်ပီယံ ၂ ကြိမ်) = ၅ ချီတွင် စိုးလင်းဦး က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • တိုရှီယာ ခူရယ်နိုင်း (Freelance / PK.1 World Muay Thai စူပါဝယ်တာဝိတ် ချန်ပီယံ) vs. ကြယ်လင်းအောင် (ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ) = ၅ ချီ သရေ
  • ခရေးဇီး 884 (CRAZY 884) (Bungeling Bay) vs. ဖိုးကေ (မြန်မာ့အမျိုးသားပြိုင်ပွဲ ရွှေတံဆိပ်ဆုရှင်) = ၅ ချီ သရေ
  • နာအိုကီ ဆာမူကာဝါ (Bungeling Bay / ပထမဆုံး M-1 လိုက်ဟဲဗီးဝိတ် ချန်ပီယံ၊ J-NET မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံဟောင်း) vs. စောငမန်း (မြန်မာ့အမျိုးသား အလွတ်တန်း ချန်ပီယံ၊ ဒဂုံအောင်လံ ချန်ပီယံ) = ၅ ချီ သရေ

၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက် – အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပွဲ – မြန်မာ vs. ဂျပန်၊ ၄ ယောက်ချင်း
ကျင်းပရာနေရာ – သိမ်ဖြူအားကစားရုံ

  • အာရာရှီ ဖူဂျီဟာရာ (Arashi Fujihara) (Bungeling Bay / All Japan Kickboxing Federation ဘန်တန်ဝိတ် ၂၃ ကြိမ်မြောက် ချန်ပီယံ) vs. ညဏ်လင်းအောင် = ၅ ချီ သရေ
  • နာအိုကီ ဆာမူကာဝါ (Bungeling Bay / ပထမဆုံး M-1 လိုက်ဟဲဗီးဝိတ် ချန်ပီယံ၊ J-NET မစ်ဒယ်ဝိတ် ချန်ပီယံဟောင်း) vs. ထွန်းထွန်းမင်း = ၅ ချီ သရေ

၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ ရက်: မြန်မာနိုင်ငံ
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာပွဲ – မြန်မာ vs. ဂျပန်၊ ၂ ယောက်ချင်း
ကျင်းပရာနေရာ: သိမ်ဖြူအားကစားရုံ

  • ဒိုင်းခိ ခါနဲကို (Daiki Kaneko) (Reversal Gym Kawaguchi “REDIPS”) vs. သပြေညို (ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ) = ဒုတိယအချီတွင် သပြေညို က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • နာအိုကီ (NAOKI) (TEAM REPEL) vs. စောဂေါ်မူဒို (Golden Belt Tournament ချန်ပီယံ) = ပထမအချီတွင် စောဂေါ်မူဒို က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ

၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်: Yokohama Cultural Gymnasium
ZONE 4

  • ဒိုင်းခိ ခါနဲကို (Reversal Gym Kawaguchi “REDIPS”) vs. ညဏ်လင်းအောင် (၂၀၁၅ ရွှေခါးပတ် ဒုတိယဆု) = ဒုတိယအချီတွင် ညဏ်လင်းအောင် က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • ပလွိုင်တက်ဆင် နော်နက်ဆင် (Ploytaksin Nor Naksin) (ထိုင်းနိုင်ငံ) vs. စောဂေါ်မူဒို = ပထမအချီတွင် စောဂေါ်မူဒို က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ

၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၁ ရက်: Tokyo Tower Media Center

  • စောဂေါ်မူဒို vs. ဝိုရာဝတ် စစ်ကန်ပန် (Worawut Sitkanpan) (ထိုင်းနိုင်ငံ) = စောဂေါ်မူဒို က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ
  • ဒိုင်းခိ ခါနဲကို vs. ဒဲရေးလ် လိုကိုကူ (Daryl Lokoku) (ကွန်ဂိုနိုင်ငံ) = ဒဲရေးလ် လိုကိုကူ က အလဲထိုး ဖြင့် အနိုင်ရ

ဤကာလအတွင်း တာကာမိုရီသည် “Nonfiction W: Lethwei, the World’s Most Dangerous Martial Art – Souls in Fists Shaken by Myanmar’s New Era” ဟူသော ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် WOWOW ရုပ်သံမှ ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်တွင်လည်း အကြံပေးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ကို မစ္စတာ မာဆာမီ အိုဇာကီ က စီစဉ်ခဲ့ပြီး ဦးဝင်းဇင်ဦး နှင့် နီးကပ်စွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကာ ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ဝှေ့သမားများ၏ မျက်လုံးများထဲမှ သူမြင်တွေ့ခဲ့သည့် အရာ

တာကာမိုရီသည် လက်ဝှေ့ကို သာမန်ကြမ်းတမ်းမှုမျှသာမှ ခွဲခြားသိမြင်ရန် အမြဲတစေဂရုတစိုက် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထိုမေးခွန်းအတွက် သူပေးသည့်အဖြေမှာ ၎င်းတို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ဆရာဝင်းဇင်ဦး က သူ့အား ပြောခဲ့သည့်စကားပင် ဖြစ်သည်။

“မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း လူငယ်များ၏ အကျင့်ပျက်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိပါတယ်။ လက်ဝှေ့က ဒီလူငယ်တွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။”

ဆရာဝင်း၏ လေ့ကျင့်ရေးရုံတွင် လေ့ကျင့်နေကြသော လူငယ်များကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုရင်း တာကာမိုရီသည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ပျောက်ကွယ်လာနေသည်ဟု သူခံစားရသည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ “မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင်လုပ်လိုသည့် ရိုးသားပြီး ခိုင်မာသောဆန္ဒနှင့် သင်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြမှု” ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ ဆရာများအပေါ် ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် မိမိတို့နောက်မှ လိုက်လာမည့်သူများအပေါ် ဂရုစိုက်မှုတို့ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအရာများသည် ကျောင်းပညာသင်ကြားရေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

“ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ကျောင်းပညာရေးဟာ မတူညီတဲ့အရာတွေလို ထင်ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကတော့ တူညီပါတယ်။” ဟု သူက ပြောခဲ့သည်။

တာကာမိုရီသည် လက်ဝှေ့ကို ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမျှ မလေ့ကျင့်ခဲ့ပါ။ သူ ဟင်္သာတမြို့ တွင် လက်ဝှေ့ကို ပထမဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်တွင် အသက် ၃၇ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ ခဏတာ လေ့ကျင့်ကြည့်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မလေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤအားကစားက သူ့အား အခြားမတူညီသော လုပ်ဆောင်စရာတာဝန်တစ်ခု ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်း

၂၀၁၁ ခုနှစ်ဝန်းကျင်မှစတင်၍ မြန်မာနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာနှင့် ပိုမိုချိတ်ဆက်လာသည့် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းလာချိန်၊ သိမ်ဖြူအားကစားရုံ ပြီးစီးလာချိန်နှင့် ပွဲစဉ်များကို အွန်လိုင်းမှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်လာချိန်တို့တွင် တာကာမိုရီသည် မိမိ၏ခံစားချက်များ စတင်ပြောင်းလဲလာသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

လက်ဝှေ့သည် မည်သူမျှ မရောက်ဖူးသေးသည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်တော့ပါ။ သူ့တွင်မရှိဖူးသည့် အရင်းအနှီးများနှင့် စီးပွားရေးကွန်ရက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများလည်း ယခုအခါ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။ သူနှစ်ပေါင်းများစွာ မိမိကိုယ်ကိုအပ်နှံခဲ့သည့် ပညာရပ်သည် ဖျော်ဖြေရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီး အောင်မြင်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။

“ဝမ်းသာမှုနဲ့အတူ အထီးကျန်ဆန်မှုတစ်မျိုးကိုလည်း ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ လက်ဝှေ့ဟာ ကျွန်တော့်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပါ။” ဟု သူက ပြန်လည်အမှတ်ရပြောဆိုခဲ့သည်။

နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် တက်ကြွစွာ ပါဝင်လုပ်ဆောင်နေမှုများမှ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ဝှေ့အားကစား ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟျိုဂိုတွင်ရှိသော မိမိနေထိုင်ရာ ကမ်းရိုးတန်းမြို့လေးသို့ ပြန်လာကာ ကလေးများကို စာသင်ပေးသည့် အလုပ်ကို ပြန်လည်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

သူချန်ထားခဲ့သည့် အမွေအနှစ်

တာကာမိုရီက သမိုင်းတွင် ချန်ထားပေးလိုသည့်အရာများထဲမှ အခြားအရာအားလုံးထက် အရေးကြီးဆုံးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ လက်ဝှေ့ကို မြှင့်တင်ရန် အခက်အခဲများကြားမှ သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သူ ဝင်းဇင်ဦး ၏ အမည်ကို အခြားသူများက အသိအမှတ်ပြုကြရန် ဖြစ်သည်။

တာကာမိုရီလျှောက်လှမ်းခဲ့သည့် ဤလမ်းသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ ကျော်ကြားမှုနှင့် ဆုလာဘ်တို့မရှိဘဲ သူသည် ဂျပန်နှင့် မြန်မာအကြား ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်ကို ရှေ့ဆောင်ဖန်တီးရန် မိမိဘဝကို မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့် ရိုးသားမှု၊ ထောက်ခံပေးမည့် မိတ်ဆွေတစ်ဦးသာရှိရင်း လျစ်လျူရှုခံထားရသည့် ကျောင်းဂံဟောင်းများအတွင်းမှ သမိုင်းဝင်ဖြစ်တည်မှု၏ သက်သေများကို ထွင်းထုမှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ရှေးဟောင်းနံရံဆေးရေးပန်းချီများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုများ တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီခဲ့ပြီး၊ သူ့အား ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ကျေနပ်မှုပဲရရှိခဲ့သည့် အားကစားတစ်ရပ်အတွက် မိမိရှိသမျှကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ သူမတွေ့ရှိမီ နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ခန့်ကတည်းက ရှင်သန်တည်တံ့လာခဲ့သည့် လက်ဝှေ့သည် သူ့နောက်တွင်လည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လက်ဝှေ့ သည် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ရုံမျှသာ မဟုတ်ဘဲ လှပသည့်အရာ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကြမ်းတမ်းရုံ ပြင်းထန်ရုံသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ တိုင်အောင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီထဲမှာ အလှတရားရှိနေလို့သာ အမွေဆက်ခံပြီး ဆက်လက်လက်ဆင့်ကမ်းလိုသူတွေ ပေါ်ပေါက်လာတာပါ။”

– တာကူယာ တာကာမိုရီ

နောက်ဆုံးရ ခေါင်းစဉ်များ

သတင်း

လက်ဝှေ့ ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲ ၂၀၂၆၊ အမျိုးသားအဆင့် ချန်ပီယံဆု နှစ် (၃၀) ပြည့်

၂၀၂၆ ခုနှစ် လက်ဝှေ့ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအဆင့် လက်ဝှေ့ချန်ပီယံဆု၏ နှစ် ၃၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲ၏ ဝိတ်တန်း ၆ တန်း၊ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မည့် လက်ဝှေ့သမားများ၊ ကျင်းပမည့်ရက်နှင့်နေရာ၊ ပြိုင်ပွဲပုံစံနှင့် နှစ်မိနစ်အနားတောင်းခွင့်စည်းမျဉ်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုလာမှုတို့ကို လေ့လာဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။
အင်တာဗျူး

ရွှေဝါထွန်း ဘယ်လိုဖြစ်တည်လာလဲ၊ သမန်းကျားကို ဘယ်လိုအနိုင်ယူခဲ့သလဲ –
ရိုးရာလက်ဝှေ့ရဲ့ ဂန္ထဝင် သထုံရွှေဝါထွန်းနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ရိုးရာလက်ဝှေ့ဂန္ထဝင် ရွှေဝါထွန်းမှ ကျေးရွာပွဲများနှင့် အောက်ခြေအဆင့်ပြိုင်ပွဲများမှစ၍ သမန်းကျားကို အနိုင်ယူပြီး မြန်မာပြည်ချန်ပီယံဖြစ်လာသည့်အထိ သူ၏ ဖြတ်သန်းမှုခရီးစဉ်ကို ပြန်လည်ပြောပြထားပါသည်။
ဆောင်းပါး

လက်တင်ထားခြင်းဖြင့် လက်ဝှေ့တွင် နေရာထိန်းချုပ်ခြင်း

လက်ဝှေ့တွင် လက်တင်ထားခြင်းက သင့်ခေါင်းကို ကာကွယ်ပေးရုံထက်ပို၍ မည်သို့လုပ်ဆောင်ပေးသည်ကို လေ့လာပါ။

အထူးဖော်ပြပါဆောင်းပါးများ

ရိုးရာလက်ဝှေ့တွင် ဘယ်အရာများကို ပြုလုပ်ခွင့်တားမြစ်ထားသလဲ
လက်ဝှေ့တွင် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်များကို တားမြစ်ထားပါသလဲ
ဖတ်ရှုပါ
လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းအောက်တွင် မိုနာကီမူရာကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ထိုးသတ်မလဲ

လက်ဝှေ့စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် မိုနာကီမူရာ၏ ပြင်းထန်အားပါသော K-1 ဘေးကန်ချက်ကစားဟန်သည် ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်မလဲ

ဖတ်ရှုပါ
လဲနေသူထူပေးပါ - လက်ဝှေ့တွင် ဘာကြောင့် မြေပြင်တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တွေ မပါဝင်လဲ

လက်ဝှေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် မြေပြင်တိုက်ခိုက်ရေး မရှိရသည်ကို လေ့လာပါ။ လက်ဝှေ့၏ ဝိသေသလက္ခဏာအတွက် မတ်တပ်ရပ်တိုက်ခိုက်ရေးကို ဗဟိုချက်ဖြစ်စေခဲ့သည့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ၊ တိုက်ခိုက်မှုဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်များနှင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ အမြစ်တွယ်လာမှုများအကြောင်း ဖတ်ရှုကြည့်ပါ။

ဖတ်ရှုပါ
လက်ဝှေ့ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခံပညာ၊ တိုက်ခိုက်ရေးအားကစား၊ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့

"အင်္ဂါကိုးပါးအနုပညာ" ဟု လူသိများသည့် မြန်မာ့ရိုးရာလက်ဝှေ့အားကစားအကြောင်း လေ့လာလိုက်ပါ။ စည်းမျဉ်းများ၊ ထိုးသတ်ပုံစံ၊ နည်းစနစ်များနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှုများကို လမ်းညွှန်ချက်အပြည့်အစုံတွင် ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။

ဖတ်ရှုပါ
ခေါင်းတိုက်ခြင်း၏ သိပ္ပံ - ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုဗေဒ၊ အန္တရာယ်များနှင့် လက်ဝှေ့တွင် ခွင့်ပြုထားခြင်းအကြောင်း

မြန်မာ့လက်ဝှေ့ရှိ ခေါင်းတိုက်ခြင်း၏ နောက်ကွယ်မှ သိပ္ပံနည်းကျ အချက်အလက်များကို လေ့လာကြည့်ပါ။ ယင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုဗေဒနှင့် နည်းဗျူဟာမြောက် အသုံးပြုပုံများမှစ၍ တိုက်ခိုက်သူများ အသုံးပြုချိန်တွင် ရင်ဆိုင်ရသည့် အစစ်အမှန် အန္တရာယ်များအထိ ပါဝင်ပါသည်။

ဖတ်ရှုပါ